Wie heeft vannacht het best geslapen: Christian Horner

In dit artikel:

Max Verstappen bezorgde Red Bull op Sepang in 2026 een historische overwinning. Het was de eerste Grand Prix-zege voor een motor die door Red Bull Powertrains zelf is ontwikkeld. Formeel gaat het om een verbrandingsmotor van Red Bull, met ondersteuning van Ford op het gebied van powerunits en batterijtechnologie. De kwalificatie “Ford-overwinning” is daarom discutabel, al staat Ford wel als partner bij het project betrokken.

De zege maakte een einde aan een lange periode zonder Formule 1-overwinning voor een Ford-motor. De vorige kwam in 2003, toen Giancarlo Fisichella de chaotische Grand Prix van Brazilië won met een Jordan-Ford. Aanvankelijk werd Kimi Räikkönen tot winnaar uitgeroepen, maar na protest van Jordan bleek uit de reglementen en de tijdwaarneming dat Fisichella de race had geleid toen die door een rode vlag werd stilgelegd. Bij de volgende race in Imola droegen Räikkönen en McLaren-teambaas Ron Dennis hun trofeeën over aan Fisichella en Jordan.

De oorsprong van Red Bulls eigen motorprogramma ligt bij het vertrek van Honda uit de Formule 1. Red Bull had eerder successen geboekt met Renault-motoren, die later onder de naam TAG Heuer werden gebruikt, maar stapte vanaf 2019 over op Honda. Honda kondigde in 2020 aan na 2021 als fabrieksteam te vertrekken. Daardoor dreigde Red Bull zonder motorleverancier te komen zitten.

Onder leiding van onder anderen Christian Horner en Helmut Marko besloot Red Bull daarom een eigen motorenafdeling op te bouwen. Dat paste bij de ambitie om niet langer afhankelijk te zijn van autofabrikanten die het team als een energiedrankproducent zagen. In Milton Keynes werd een technologiecampus gebouwd en werden ervaren technici bij andere fabrikanten weggehaald. Het project werd aanvankelijk door veel mensen in de Formule 1 als overdreven of onrealistisch beschouwd.

Er leek een tijdlang een samenwerking met Porsche te komen. Marko sprak in 2021 met Porsche-topman Fritz Enzinger en later ontmoetten beide partijen elkaar voor onderhandelingen over een gezamenlijke onderneming. De gesprekken liepen uiteindelijk stuk, mede doordat Horner weinig voelde voor een constructie waarin Red Bull belangrijke beslissingen met de raad van bestuur van een groot concern zou moeten delen. Red Bull zette het project vervolgens zelfstandig voort. De samenwerking met Ford beperkte zich volgens Marko vooral tot technische kennis over batterijen en aandrijflijnen; de motor zelf kwam uit de nieuwe Red Bull-fabriek.

Vier jaar later bleek dat Red Bull zijn ambities niet had overschat. De overwinning van Verstappen op Sepang was niet alleen een sportief succes, maar ook een belangrijke bevestiging van de technische strategie. Volgens de auteur beschikt Red Bull inmiddels over de krachtigste verbrandingsmotor in de Formule 1, iets wat binnen de FIA-classificatie objectief zou zijn vast te stellen.

De zege is bovendien een belangrijk onderdeel van Horners nalatenschap. Hij was jarenlang teambaas van Red Bull Racing, maar was inmiddels vertrokken toen de nieuwe motor zijn eerste race won. Horner speelde wel een centrale rol bij de oprichting van Red Bull Powertrains: hij trok personeel aan, stuurde de ontwikkeling aan en hielp bepalen dat Red Bull Porsche niet nodig had. Zijn naam staat niet op de uitslag en hij ontving de trofee niet, maar volgens de auteur zal de geschiedenis zijn bijdrage uiteindelijk erkennen. Red Bull bouwde op eigen kracht een Formule 1-motor en won er in het eerste seizoen meteen een Grand Prix mee.