Wat zeggen de richtlijnen van F1 over het incident met Russell en Antonelli

In dit artikel:

In de sprintrace van de Grand Prix van Canada botsten Andrea Kimi Antonelli en leider George Russell met interpretatie van ruimte en regels. Antonelli zei via de boordradio dat Russell hem had “afgesneden” en dat hij recht had op meer ruimte richting bocht 2, nadat hij door het gras moest uitwijken om contact te voorkomen.

De zaak draait om de F1-richtlijnen voor wiel-aan-wielgevechten. Voor een inhaalactie aan de binnenkant gelden drie voorwaarden: de aanvaller moet met de vooras vóór of ter hoogte van de apex minstens naast de spiegel van de andere auto zitten, de auto moet gecontroleerd zijn en de bocht binnen de baanlimieten afgerond kunnen worden. Voor een buitenom-poging gelden andere criteria: de aanvaller moet bij de apex met de vooras vóór die van de rijdende auto zitten, de manoeuvre moet van insturen tot exit beheerst zijn en binnen de baanlimieten blijven.

Cruciaal is dat Antonelli zijn aanval via de buitenkant inzette, maar uit beeldmateriaal en GPS-data lijkt hij niet vóór Russell’s vooras te hebben gelegen; Russell maakte zelfs een korte gasreductie om die positie te waarborgen. Antonelli kan beweren dat hij eigenlijk bocht 2 wilde nemen, waar hij later wel langs de spiegel zat, maar bij gekoppelde bochten krijgt het eerste bochtelement voorrang in de beoordeling. Bovendien ging Antonelli deels buiten de baan richting bocht 2, wat zijn zaak verzwakt.

Kort gezegd: Antonelli’s frustratie is begrijpelijk, maar volgens de geldende regels en beschikbare data is de keuze van de stewards verdedigbaar.