Wat de GP van Brazilië liet zien over hoe F1 met regen omgaat

In dit artikel:

De Grand Prix van Brazilië op Interlagos was de eerste Formule 1-race van het seizoen waarin regen langdurig een grote rol speelde. Vooraf was gevreesd dat de auto’s van 2026 in natte omstandigheden vrijwel onbestuurbaar zouden zijn door de nieuwe banden, smallere wielen en de krachtigere aandrijflijnen. Die voorspellingen bleken overdreven, al kwamen er wel duidelijke tekortkomingen aan het licht.

Tijdens de kwalificatie legde de FIA de sessie meteen stil toen een zware bui voor veel water op de baan zorgde. De rode vlag bleef 80 minuten uit, waarna de wedstrijdleiding voorzichtig een veilig moment voor de hervatting afwachtte. George Russell waarschuwde dat racen tijdens de zwaarste bui onverantwoord zou zijn, maar volgens Ferrari-teambaas Frederic Vasseur nam de FIA precies de juiste beslissingen. De omstandigheden waren aanvankelijk zo extreem dat auto’s met grote hoeveelheden water aan boord terugkeerden.

Een belangrijke vraag was hoe de twee regenbanden van Pirelli zouden functioneren. De volledig geribde extreme-regenband kan veel water afvoeren, maar slijt snel zodra de baan opdroogt. De intermediate is doorgaans de voorkeursband, maar de versie van 2026 komt moeilijk op temperatuur. Dat probleem wordt versterkt door de beperkte testmogelijkheden van Pirelli met de nieuwe, smallere wielen.

In Brazilië bleken de zorgen gedeeltelijk terecht. De extreme regenband was bruikbaarder dan in eerdere jaren, terwijl de intermediates vooral in wisselende omstandigheden problemen gaven. Kimi Antonelli verloor onderweg naar de start de controle en meerdere coureurs meldden dat hun auto’s moeilijk bestuurbaar werden toen de regen in de slotfase terugkeerde. Alex Albon zei dat de banden koud aanvoelden, maar toch snel sleten, waardoor het profiel verdween voordat de grip verbeterde. Carlos Sainz vond zowel de intermediate als de extreme band nog onvoldoende ontwikkeld, met name door weinig grip aan de achterkant.

Ook de lage temperaturen speelden een rol. Liam Lawson stelde dat de auto’s op weg naar de start bijna onbestuurbaar waren, ondanks minder water op de baan, omdat de bandentemperaturen bleven dalen. De verschillen tussen coureurs waren groot: Max Verstappen en Lewis Hamilton klommen vanaf de laatste startrijen snel naar de top tien, terwijl Hamilton later terugviel door hevig overstuur. Verstappen zag zijn voordeel vervolgens weer verminderen toen de baan opdroogde en slicks nodig werden.

De FIA heeft de vermogensafgifte van de auto’s in natte omstandigheden al aangepast, waardoor de gevreesde ramp uitbleef. Toch is de algemene conclusie dat de regenbanden verder moeten worden ontwikkeld. Pirelli wil voor volgend jaar de prestaties van beide compounds dichter bij elkaar brengen: de intermediate moet sneller op temperatuur komen en de extreme band minder snel slijten. De gegevens uit Interlagos zijn daarvoor nuttig, maar vormen slechts één testcase, omdat asfalt en temperaturen per circuit sterk verschillen.