Waarom het verschil in versnellingsbak tussen Mercedes en McLaren telt
In dit artikel:
De keuze van versnellingsbakverhoudingen bepaalt dit seizoen vaker het verschil tussen teams dan lang gedacht werd. Ondanks dat Mercedes en McLaren dezelfde Mercedes-krachtbron gebruiken, leiden verschillende keuzes in de transmissieontwerpen tot merkbare prestatieverschillen op circuits. McLaren bouwt de versnellingsbak volledig intern en kiest bewust kortere overbrengingsverhoudingen voor de MCL40; Mercedes (en ook Red Bull) neigen naar langere lagere versnellingen om de verbrandingsmotor hoger te laten draaien en zo de batterij efficiënter te laden.
Kortere verhoudingen bij McLaren vergroten het koppel aan de achterwielen en geven duidelijke voordelen bij acceleratie en starts — een patroon dat na vijf grands prix consistent naar voren komt. Die winst blijkt vooral relevant op korte rechte stukken en in de eerste fase van acceleratie, vóórdat de MGU-K (de elektrische generator/assistent) substantieel bijspringt. Tegelijkertijd betalen die kortere ratios zich niet op lange rechte stukken uit: McLaren schakelt vaak een versnelling hoger en raakt daardoor topsnelheid kwijt ten opzichte van Mercedes, soms met verliezen van meer dan 10 km/u.
De invloed van energieterugwinning versterkt dit effect. De FIA stelt limieten per ronde (in Miami was dat 8 MJ, in Montréal 6 MJ), waardoor teams hun inzet van elektrische energie moeten optimaliseren. In Miami kon McLaren op korte stukken concurreren maar verloor terrein op langere rechte stukken; in Montréal werd hetzelfde patroon zichtbaar: goed op de korte stukken in sector twee, maar onvoldoende maximale snelheid op de lange rechte stukken naar de laatste chicane. Bij de sprintkwalificatie in Canada liep het verschil op tot ruim 10 km/u, waarna McLaren de energiestrategie voor zaterdag aanpaste.
Een specifiek voorbeeld uit Canada toont ook hoe setup- en rijstijlaanpassingen de balans veranderen. McLaren beval rijders aan om vóór de remzone van bocht 11 een eerder gebruikte ‘superclipping’-manoeuvre te staken om problemen bij het uitkomen van bocht 16 te voorkomen. Dat verplaatste de energieverdeling over de ronde en leidde samen met de kortere achtste versnelling tot een dubbele handicap op het lange rechte stuk.
Er is geen eenduidige “beste” benadering: op bochtige banen met veel acceleratiefases speelt McLaren’s keuze in het voordeel, op circuits met zeer lange rechte stukken en beperkte energie lijkt Mercedes meer potentieel te hebben. De kracht van de Mercedes W17 ligt volgens het artikel in een compromis dat op diverse circuits competitief blijft, mede dankzij hoger downforceniveau; McLaren boekt daar echter snel terreinwinst.
Normaal moeten bakverhoudingen aan het begin van het seizoen gehomologeerd blijven, maar dit jaar is éénmalig een wijziging toegestaan. McLaren-teambaas Andrea Stella zegt kort en bondig: "Op dit moment zijn we tevreden met waar we staan." Het team ziet voorlopig geen reden om van die optie gebruik te maken, omdat de huidige configuratie volgens hen het beste past bij de ontwerpfilosofie van de MCL40.