Villeneuve herinnert zich: "Band met Schumacher is er eigenlijk nooit geweest"
In dit artikel:
Het beslissende titelgevecht van het Formule 1-seizoen 1997 kwam neer op de laatste race in Jerez, waar Michael Schumacher en Jacques Villeneuve tegenover elkaar stonden. Schumacher raakte Villeneuve in een controversiële actie die zijn eigen race beëindigde en tegelijkertijd Villeneuve de wereldtitel bezorgde. Diezelfde avond stonden beiden, samen met vertegenwoordigers van Ferrari en het winnende team, op een Renault-feest — en er verscheen later een foto waarop ze schijnbaar verzoend arm in arm te zien waren.
Maanden voordat de FIA zijn oordeel over het incident velde, circuleerde die foto. Villeneuve ontdekte pas later dat er die avond waarschijnlijk maar één camera was, afkomstig uit Schumachers omgeving, en hij vermoedde dat beelden bewust werden ingezet om de publieke perceptie te sturen. Aanvankelijk vond hij de foto niet erg storend — "Persoonlijk vond ik het op dat moment wel cool, want dat is het soort dingen dat ik zelf ook zou doen" — maar later raakte hij geïrriteerd toen duidelijk werd dat de PR-inspanning niets veranderde aan de uiteindelijke straf: Schumacher verloor later zijn tweede plek in het kampioenschap.
In een gesprek op Beyond the Grid (2022) zette Villeneuve de relatie met Schumacher in perspectief: er was nooit echt vriendschap of veel sociaal contact tussen hen. Volgens Jacques speelde meer mee dan alleen rivaliteit op de baan. De naam Villeneuve droeg veel gewicht binnen Ferrari vanwege zijn vader, Gilles Villeneuve — een legendarische figuur die sinds zijn dood in 1982 een blijvende plaats heeft in de Ferrari-historie en bij de tifosi. Dat erfgoed kon volgens Jacques de verhoudingen beïnvloeden en maakte sommige spanningen moeilijker.
Daarnaast wijst Villeneuve op zijn eigen houding: hij liet zich niet intimideren en bleef volhouden in gevechten met Schumacher. Die standvastigheid zorgde ervoor dat hun duels niet altijd in Schumachers voordeel uitpakten en droeg bij aan wederzijdse frictie. Kortom: de nasleep van Jerez ging niet alleen over één botsing, maar ook over imago, politieke beïnvloeding en persoonlijke dynamiek tussen twee coureurs met verschillende achtergronden en verwachtingen.