Vijf conclusies na een prachtige F1 Grand Prix van Canada

In dit artikel:

De Grand Prix van Canada in Montreal bevestigde Mercedes als maatstaf, maar leverde vooral verschuivingen achter de koplopers op die de titelstrijd opnieuw kleur geven. Kimi Antonelli verstevigde zijn positie ten koste van teamgenoot George Russell: waar Russell na Australië nog hoopte dat er niets aan de hand was, vergrootte Antonelli in Canada het gat — dat vóór Montreal twintig punten bedroeg — door direct aan te vallen en uiteindelijk te profiteren van Russells uitvalbeurt. Voor Russell is dat een flinke tegenvaller in zijn kampioenschapsambities.

Lewis Hamilton boekte juist progressie door een andere voorbereiding: hij liet de simulator links liggen en toonde in Montreal sterke rondetijden. Hamilton won de sprintkwalificatie, hield Charles Leclerc achter zich in de sprintrace en reed in de Grote Prijs naar een tweede plek, waarbij hij Max Verstappen op de baan passeerde. Het was zijn beste resultaat met Ferrari tot nu toe; de volgende belangrijke confrontatie is Monaco, traditioneel in het voordeel van Leclerc.

Red Bull laat tekenen van herstel zien, maar niet genoeg om terug te keren naar ongenaakbaarheid. Na kritiek van Verstappen over verkeerde setup-keuzes erkende het team dat de richting aanvankelijk mislukte, maar de updates uit Miami lijken voorzichtig effect te hebben. Problemen met hobbels en kerbstones blijven echter knellen.

McLaren speelde zichzelf volledig in de vingers door de race op intermediaire banden te beginnen op een deels droge baan. Lando Norris nam vliegend de leiding maar viel later met technische problemen uit; Oscar Piastri raakte in gevecht met Alex Albon. Beide McLarans reden uiteindelijk buiten de punten.

Het Circuit Gilles Villeneuve leverde opnieuw het verwachte spektakel: weinig grip, muren dichtbij en veranderlijk weer combineren tot spannende duels en maken Montreal tot een van de aantrekkelijkste stops op de kalender.