Toyota viert honderd races in het WEC: de hoogte- en dieptepunten
In dit artikel:
Zondag tijdens de 6 uur van Imola start Toyota voor de honderdste keer in het World Endurance Championship (WEC). De Japanse fabrikant is sinds de herstart van het kampioenschap in 2012 een constante aanwezigheid gebleven en introduceert dit weekend de TR010 Hybrid, een doorontwikkeling van de GR010.
Toyota’s WEC-verhaal is een mix van geduld, technische sprongen en pijnlijke tegenslagen. De rentree in 2012 begon veelbelovend: de TS030 Hybrid leidde zelfs momenten in Le Mans, maar het weekend eindigde in teleurstelling door een zware crash van Anthony Davidson en technische uitval van de andere auto. Toch volgden dat jaar al overwinningen in São Paulo en Fuji, waarmee Toyota zich als serieuze uitdager presenteerde.
In 2013 kwam het team dichterbij Audi, dankzij efficiëntere en betrouwbaardere auto’s. Het doorbraakjaar volgde in 2014, toen Toyota in de fel bevochten LMP1-competitie met Porsche vijf van acht races won en zowel de constructeurstitel als het rijderskampioenschap (Anthony Davidson en Sébastien Buemi) binnensleepte. Maar succes werd afgewisseld met hartverscheurende momenten: in 2016 leek Toyota op Le Mans eindelijk te winnen, tot Kazuki Nakajima met een paar minuten te gaan stilviel en de zege uit handen glipte — een symbool geworden van Toyota’s strijd op de Sarthe.
2017 leverde zowel glorie als drama: Kamui Kobayashi zette met 3:14.791 de snelste ronde ooit op Le Mans neer, maar hetzelfde jaar kende Toyota een volledige uitval van al zijn auto’s. De komst van Fernando Alonso in 2018 gaf het project extra aandacht; dat jaar brak Toyota uiteindelijk de Le Mans-vloek met een dominante 1-2 overwinning, een keerpunt dat het begin markeerde van langdurige dominantie.
Met de invoering van de Hypercar-regels en de GR010 Hybrid in 2021 bleef Toyota een toonaangevende kracht, vaak als referentie voor concurrenten. Die dominantie werd echter in 2023 doorbroken toen Ferrari met de 499P Le Mans won; Toyota bleef meestrijden maar zag kansen verloren gaan, onder meer na een fout van Ryo Hirakawa.
Kazuki Nakajima, sinds het begin bij het programma betrokken en nu vicevoorzitter van het team, benadrukt de onverwachte duur en inzet: "Toen we begonnen, had ik nooit gedacht dat dit programma zo lang zou duren." Hij wijst erop dat Toyota moet blijven ontwikkelen en noemt technologieën zoals waterstof als belangrijke toekomstige speerpunten.
Kortom: Imola betekent voor Toyota niet alleen ronde nummer honderd, maar ook een moment van reflectie—veertien jaar WEC waarin het merk zich ontwikkelde van stagiair tot dominante kracht, met afwisselend triomfen en hartverscheurende tegenslagen, en met een blik op nieuwe technologieën en concurrentie in het Hypercar-tijdperk.