Pedro Acosta acht MotoGP-rijdersvakbond onhaalbaar: "We zijn egoïstisch"

In dit artikel:

De MotoGP heeft nog altijd geen rijdersvakbond, in tegenstelling tot de Formule 1 waar coureurs verenigd zijn in de Grand Prix Drivers' Association. De discussie laaide opnieuw op na het chaotische GP-weekend in Catalonië; eerdere pogingen — met name in 2023 — kwamen nooit tot een definitieve organisatie omdat het moeilijk is om alle rijders op één lijn te krijgen.

Binnen de Safety Commission, het platform waar rijders over veiligheid en belangrijke kwesties spreken, is de opkomst zeer wisselend: alleen Francesco Bagnaia, Jack Miller en Luca Marini verschijnen regelmatig. Marini opperde daarom dat de rijders één woordvoerder moeten aanwijzen, en stelde Bagnaia voor. Pedro Acosta wees dat echter resoluut af en gaf aan niet enthousiast te zijn om wekelijks te moeten vergaderen bij de Safety Commission. Volgens hem is het niet nodig elke week bijeen te komen voor elk nieuw hobbeltje op een circuit, en hij twijfelt of een commissie het incident in Catalonië voorkomen had.

Acosta erkent wel dat een vakbond de collectieve stem van rijders sterker zou maken, maar noemt het praktisch gezien erg ingewikkeld. Hij illustreert dat met een recent voorbeeld: Marco Bezzecchi wilde niet meer de start opzoeken, maar als een andere titelkandidaat wel naar de grid was gegaan, had Bezzecchi vermoedelijk gevolgd. Acosta stelt dat juist die individuele belangen het lastig maken om gezamenlijk een race te boycotten of een eenduidig standpunt in te nemen — rijders zijn, ook al lijkt het tegenstrijdig met teamgeest, vaak op zoek naar hun eigen kans.

Kortom: er is begrip voor het nut van een georganiseerde rijdersdelegatie voor veiligheid en invloed, maar op korte termijn lijkt het vormen van een hechte vakbond onwaarschijnlijk door uiteenlopende belangen en het competitieve karakter van de sport.