On this day: Schumacher's "grootste prestatie in de Formule 1 ooit"
In dit artikel:
Michael Schumacher kwam bij Ferrari in een periode van herstel en verandering: eind 1995 haalde Jean Todt hem weg bij Benetton om het roemruchte merk terug naar de top te brengen. Ferrari was toen nog volop in transitie — Todt had afscheid genomen van coureurs als Jean Alesi en Gerhard Berger en de fabrieksmotoren (V12) maakten plaats voor een nieuw, zuiniger V10-concept. Technisch directeur John Barnard ontwierp voor 1996 de F310, maar die auto bleek in de praktijk een stap terug: log, aerodynamisch ongunstig en onbetrouwbaar in de bak. Teamgenoot Eddie Irvine later noemde het een van de slechtste auto’s waarin hij reed; Schumacher noemde hem vanwege de hoge luchtweerstand zelfs “de parachute”, en had moeite met het instelgedrag.
De cruciale dag voor de omslag was 2 juni 1996 op het Circuit de Barcelona-Catalunya, tijdens de Spaanse Grand Prix. In droge kwalificatie stonden de Williams FW18’s van Damon Hill en Jacques Villeneuve duidelijk voorop; Schumacher kwalificeerde zich als derde, ruim achter. Op zondag zorgde een hevige regenbui voor extreem lastige omstandigheden. Hill en Schumacher maakten slechte starts — Schumacher zakte van P3 naar P7 door koppelingproblemen — en de baan werd al snel chaotisch: Irvine spinde in de tweede ronde en moest opgeven, Hill verloor later de controle en raakte de pitmuur.
Schumacher, bekend om zijn uitzonderlijke natte-rijvaardigheden (bijnaam Der Regenmeister), kroop gestaag naar voren. Hij passeerde concurrenten waaronder Gerhard Berger en nam in ronde twaalf voor het eerst de leiding over. Vanaf dat moment distantieerde hij de rest: zijn rondetijd was op zeker moment meer dan twee seconden sneller dan die van iedereen op de baan. Zelfs toen de nieuwe V10 begonnen te sputteren — Schumacher zei naderhand dat hij als het ware op acht of negen cilinders reed en veel snelheid verloor op de rechte stukken — bleef hij ruim voor liggen. Na het advies van het team om veilig te rijden nam hij gas terug en kwam uiteindelijk met 45 seconden voorsprong als winnaar over de finish: zijn eerste zege voor Ferrari.
De overwinning werd door teamleiding lovend ontvangen; Jean Todt noemde de prestatie ongelooflijk, Luca di Montezemolo prees Schumachers uitzonderlijke kwaliteit. Eddie Irvine noemde het later zelfs een van de grootste prestaties in de Formule 1. Die regenzege van 2 juni 1996 markeerde het begin van Schumachers succesvolle periode bij Ferrari: hij zou later met dat team nog tientallen overwinningen en meerdere kampioenschappen boeken, maar de doorbraak in Barcelona blijft het belangrijkste keerpunt in zijn vroege jaren in Maranello.