On this day: Dertig jaar na Panis' sensationele zege met Ligier in Monaco
In dit artikel:
Het is dertig jaar geleden dat Olivier Panis op spectaculaire wijze zijn enige Formule 1-zege pakte tijdens de Grand Prix van Monaco 1996 — een van de grootste verrassingen in de sportgeschiedenis. Panis reed dat seizoen voor Ligier, een team dat niet als winnaar werd gezien: de JS43 kwalificeerde zich nooit hoger dan de achtste plaats en Panis outqualified teamgenoot Pedro Diniz met 15–1. Voor Monaco startte Panis op plek veertien nadat elektronische problemen twee van zijn kwalificatiepogingen verprutsten; een reservewagen was geen optie omdat Diniz die al had beschadigd.
Op de natte zondagochtend zette Panis in de warming-up onverwacht de snelste tijd neer, en hij voelde dat er iets mogelijk was — “In de regen weet je nooit wat er gebeurt”, zei hij later. De race zelf ontrolde zich in chaos: poleman Michael Schumacher spinde al vroeg de muur in, Damon Hill nam de leiding maar zag zijn motor later ontploffen, en Jean Alesi sloot even later ook voortijdig af met een defect aan de achterwielophanging. Door die uitvalbeurten en meerdere crashes, plus het opdrogen van het circuit, schoof Panis voorzichtig maar gestaag naar voren.
Cruciaal voor zijn opmars was een slimme bandenkeuze: Panis was een van de eersten die van nat naar slicks ging en haalde zo meerdere concurrenten in via de undercut. Met aanvallende inhaalacties — onder meer in Loews waar hij Eddie Irvine naar de kant duwde — klom hij naar de leiding toen de favorieten vielen. Toen er nog maar vier auto’s in dezelfde ronde overbleven (Panis, David Coulthard, Johnny Herbert en Heinz-Harald Frentzen), doemde een nieuw probleem op: brandstof. Teamingenieurs vroegen hem te stoppen, maar Panis weigerde en begon extreem zuinig te rijden (onder meer door de zesde versnelling niet meer te gebruiken). Het lot hielp mee: vanwege de tijdslimiet werd de race drie ronden eerder afgevlagd, waarna zijn Ligier direct stilviel — de tank was leeg.
De overwinning was Ligiers eerste sinds 1981 en zou hun laatste blijven; later dat jaar nam Alain Prost het team over. Panis bleef lange tijd de laatste Franse Grand Prix-winnaar tot Pierre Gasly in 2020 en Esteban Ocon in 2021 volgden. Monaco 1996 blijft desalniettemin de race waarmee Panis onuitwisbaar werd: een combinatie van regen, pech bij favorieten, strategische keuzes en koelbloedig brandstofbeheer leverde hem een onverwachte, maar volledig verdiende triomf op.