Jacky Ickx: "Ik heb geen heimwee naar het verleden"

In dit artikel:

Jacky Ickx reed onlangs op Circuit Paul Ricard enkele symbolische ronden met de Hypercar van Genesis — drie korte omlopen waarmee de 81-jarige Belg kennismaakte met de huidige generatie langeafstandsracers. De rit was onderdeel van Genesis’ voorbereiding op een entree in het World Endurance Championship, en leverde vooral emotie en reflectie op bij een van de meest succesvolle endurance-coureurs ooit.

Ickx was zichtbaar geraakt door de ervaring, maar sprak vooral over het samenzijn binnen een team en de waarde van mensen rondom succes. "Het was een prachtige dag", zei hij na afloop; belangrijker dan remmen of snelheid vond hij de verbondenheid en het gezamenlijke werk aan iets waar je passie voor hebt. Volgens hem bereikt niemand iets helemaal alleen: kansen, steun en toewijding van anderen bepalen uiteindelijk het verschil.

Het bezoek viel in een jaar waarin het vijftig jaar geleden is dat Ickx zijn eerste Le Mans-zege met Porsche behaalde (1976). Toch benadrukte hij dat hij niet heimwee heeft naar vroegere glorie. Hij mist niet de auto’s of resultaten, maar vooral de mensen met wie hij die momenten deelde. Die mensen en relaties krijgen met het ouder worden een ander gewicht; hij betreurt dat hij soms niet eerder voldoende heeft laten blijken hoeveel die mensen voor hem betekenden.

De reacties van Ickx vormen een mix van nostalgie en realisme: trots op een lange carrière — zes overwinningen in de 24 Uur van Le Mans, acht GP-zeges in de Formule 1 en twee keer vicewereldkampioen in de Formule 1 — maar tegelijkertijd gericht op het heden. Hij ziet zichzelf niet als iemand die thuis afwacht; hij voelt zich bevoorrecht nog actief betrokken te zijn, maar erkent dat tijd en gezondheid uiteindelijk de grens vormen.

Kort samengevat: de korte test met de Genesis-Hypercar was voor Ickx minder een technische oefening dan een bevestiging van wat hij in de autosport het meeste waardeert — menselijke verbondenheid, teamwork en het bewustzijn dat tijd kostbaar is. Zijn betrokkenheid bij Genesis en zijn nuchtere blik over verleden en toekomst laten zien dat zijn passie voor de sport nog altijd leeft, maar met de nadruk op mensen in plaats van alleen prestaties.