IndyCar-seizoensreview 2026: Rahal Letterman Lanigan Racing

In dit artikel:

Rahal Letterman Lanigan Racing (RLL) beleefde in 2026 een wisselvallig IndyCar-seizoen. Het team beschikte regelmatig over sterke snelheid in de kwalificatie en was vooral op permanente circuits en stratencircuits competitief, maar slaagde er onvoldoende in die prestaties over alle 18 races vast te houden. Teampresident Jay Frye bouwde ondertussen de operationele organisatie verder uit, terwijl Mick Schumacher de rijdersbezetting versterkte naast Graham Rahal en Louis Foster.

Rahal was de stabielste coureur van het team. Hij behaalde drie podiumplaatsen: derde op Barber Motorsports Park, op het binnencircuit van Indianapolis en in Detroit. Daarnaast eindigde hij zes keer in de top tien, goed voor de 16e plaats in het kampioenschap met 302 punten. Toch kostten wisselende afstellingen en een gebrek aan constante racesnelheid hem een hogere klassering.

Foster liet als tweedejaars coureur geregeld indrukwekkende snelheid zien. Hij pakte poleposition op het nieuwe stratencircuit van Markham en streed daar mee voor een sterk resultaat, totdat een crash zijn race beëindigde. Problemen met bandenmanagement en het vasthouden van tempo over lange stints bleven echter terugkeren. Met drie top-10-finishes, waaronder tweemaal een zevende plaats, werd hij 18e met 267 punten.

Voor Schumacher was het zijn eerste volledige IndyCar-seizoen, nadat hij twee jaar in het World Endurance Championship had gereden. Ondanks zijn gebrek aan ovalervaring kwalificeerde hij zich sterk in Phoenix en Milwaukee en werd hij achtste in Nashville. Zijn racedagen waren minder constant; hij behaalde slechts één top tien en eindigde als 23e met 213 punten.

Na het seizoen verkocht RLL een van zijn drie charters aan Dreyer & Reinbold Racing, waarmee een technische samenwerking ontstaat. Het team gaat verder met een programma van twee auto’s voor Rahal en Foster, nadat Schumacher vertrekt naar Meyer Shank Racing.