Hoe Carlos Sainz terugkwam uit de moeilijkste periode van zijn F1-carrière

In dit artikel:

Carlos Sainz arriveerde voor de Grand Prix van Azerbeidzjan van 2026 in Baku, de plek waar hij een jaar eerder zijn eerste podium met Williams behaalde. Dat moment behoort volgens de 32-jarige Spanjaard tot de mooiste uit zijn loopbaan. Toch staat zijn huidige seizoen daar scherp tegenover: hij vindt dat hij persoonlijk sterk rijdt en dicht bij de piek van zijn carrière is, maar de tegenvallende prestaties en problemen met de FW48 hebben Williams ervan weerhouden de gestelde doelen te bereiken. Daardoor vreest Sainz dat 2026 een verloren jaar dreigt te worden.

Sainz zegt Williams sinds zijn komst in 2025 vooral ervaring, snelheid en kennis van topteams te hebben gebracht. Dankzij zijn eerdere periodes bij onder meer Ferrari en McLaren kan hij het team spiegelen aan de werkwijze en organisatie van de Formule 1-top. Samen met teambaas James Vowles en Alexander Albon, die eveneens ervaring hebben bij topteams, wil hij Williams op lange termijn terugbrengen naar dat niveau.

Ondanks de teleurstellende resultaten blijft Sainz vertrouwen houden in het project. Hij voelt zich binnen Williams vanaf het begin thuis en waardeert dat er naar zijn feedback wordt geluisterd. Volgens hem presteert een coureur het best in zo’n omgeving. Ervaring helpt hem bovendien om slechte races mentaal te verwerken: één fout of slecht weekend bepaalt niet zijn waarde en kan snel worden vergeten na een goed resultaat.

Als moeilijkste periode noemt Sainz de maanden nadat hij hoorde dat hij Ferrari moest verlaten. Hij had verwacht er langer te blijven, maar wist zich uiteindelijk te herpakken. Dat leidde volgens hem tot een van zijn sterkste seizoenen, met een overwinning in Australië en meerdere podiumplaatsen in 2024. Zijn beste herinneringen zijn verder verbonden aan zijn eerste podiums met McLaren, zijn vier Ferrari-zeges en de drie podiums met Williams in 2025.

Ook de naam Sainz bracht hem als jonge karter niet alleen voordelen. Tussen zijn elfde en veertiende voelde hij grote druk en merkte hij dat mensen hem door zijn beroemde vader anders behandelden. Toch zegt hij geen spijt te hebben van de offers die zijn racecarrière vroeg. Racen was altijd zijn droom; aan zijn jongere zelf zou hij zeggen dat volhouden de moeite waard is en dat hij de Formule 1 zou halen.