De ultieme roadtrip: Een rondje langs vergeten Europese F1-circuits
In dit artikel:
AVUS (Duitsland) — De AVUS bij Berlijn was een buitenbeentje in de Formule 1: een ruim acht kilometer lang circuit dat vooral uit twee 180 graden-bochten en twee rakelings parallelle rechte stukken bestond, plus een beruchte gebankte kombocht die coureurs de bijnaam "muur des doods" gaf. Er werd slechts één keer een F1-Grand Prix op de baan verreden (1959); de combinatie van hoge snelheden en de kombocht werd te gevaarlijk gevonden, waarna men de voorkeur gaf aan veiligere banen zoals de Nürburgring. Lang nadat de banking verdwenen was bleef AVUS in gebruik voor toerwagens (DTM) en sporen van het circuit zijn nog duidelijk zichtbaar: wie de A115 vanuit het zuidoosten inrijdt, rijdt feitelijk over het oude tracé; herkenbaar zijn de grandstand aan de westkant en een oude radiotoren aan de oostzijde die nu een hotel bevat.
Reims-Gueux (Frankrijk) — Dit klassieke stratencircuit in de champagnestreek huisvestte tussen 1950 en 1966 negen keer de Franse Grand Prix op een ongeveer acht kilometer lange omloop. Veel van het oorspronkelijke tracé is nog terug te vinden langs de departementale weg D27 ten oosten van Reims. De voormalige grandstands en de pitgebouwen worden door een lokale stichting ("Les amis du circuit de Gueux") onderhouden, compleet met een klein souvenirwinkeltje, waardoor het terrein aantrekkelijk is voor historische bezoeken.
Montjuïc (Spanje) — Het stratencircuit op de heuvel Montjuïc in Barcelona organiseerde vier keer een F1-race (1969–1975). In 1975 sloeg het noodlot toe toen de auto van Rolf Stommelen van de baan vloog en vier toeschouwers het leven kostte; de race werd gestaakt en F1 keerde nooit terug. Van het racerverleden blijft weinig tastbaars over; de locatie werd later onderdeel van de Olympische infrastructuur voor 1992. Een plaquette bij het olympisch museum toont de oude lay-out en aangezien de wegen nog altijd openbaar zijn, is een wandeling over het voormalige parcours mogelijk.
Valencia Street Circuit (Spaanse Oostkust) — Tussen 2008 en 2012 hield Valencia vijf Europese Grands Prix op een stadsstratencircuit langs de kust. Plannen voor races in 2013–2014 strandden door financiële problemen. Op delen van het parcours, behalve de brug, zijn nog kerbstones, hekwerken en geverfde sponsoruitingen zichtbaar; sommige secties geven een desolaat, bijna spookstad-gevoel. Bij bocht 6 (Calle Marina Juan Carlos I) staat nog wat horeca, waardoor bezoekers de oude locatie kunnen bezoeken.
Algemene context — De beschreven circuits illustreren waarom F1 vanaf de jaren vijftig en zestig steeds strenger ging kijken naar veiligheid en commerciële levensvatbaarheid: gevaarlijke kombochten, fatale ongevallen en financiële onhoudbaarheid waren veelvoorkomende redenen voor vertrek. Tegelijkertijd laten meerdere locaties zich goed herkennen in het landschap of worden actief bewaard door liefhebbers en gemeenschappen.