Data-analyse: RB22 traagste Red Bull F1-auto in jaren

In dit artikel:

Red Bull Racing kende een teleurstellende seizoensstart onder het nieuwe Formule‑1‑reglement. Na de eerste drie raceweekends (Australië, China, Japan) heeft het team slechts 16 punten en bezet het de zesde plek bij de constructeurs. Gemiddeld loopt Red Bull in kwalificatie bijna een seconde (0,97 s) achter op de top en in racetrim zelfs circa 1,26 s per ronde op Mercedes; ten opzichte van McLaren is de achterstand ongeveer vier tienden. Daarmee is de RB22 de traagste Red Bull‑auto sinds 2015.

Intern werd wel een moeizame introductie verwacht — het team produceert dit jaar voor het eerst zelf de motor via Red Bull Powertrains — maar de omvang van de prestatieachterstand verraste kennelijk. Historisch gezien duurde het na de invoering van het hybride tijdperk in 2014 jaren voordat Red Bull weer dominant werd (tot 2019), wat suggereert dat herstel tijd kan vragen. Toch zijn de situaties niet volledig gelijk: de overgang van 2013 naar 2014 was motorisch ingrijpender en destijds was Red Bull afhankelijk van Renault, terwijl het nu eigengemaakte powerunits heeft.

Data wijzen erop dat de motor niet het grootste euvel is. Topsnelheid op de rechte stukken is competitief — op sommige banen zelfs beter dan Ferrari — maar tijd gaat vooral verloren in bochten: onder meer in sector twee in China en in de snelle esses in Japan. De vergelijking met zusterteam Racing Bulls (zelfde motor) laat zien dat beide teams totaal verschillende snelheidsprofielen hebben; dat ondersteunt de conclusie dat het probleem vooral aerodynamisch is. De RB22 lijkt te weinig downforce te genereren en is te veel geoptimaliseerd voor lage luchtweerstand, een filosofie die Red Bull eerder gebruikte om een zwakkere motor te compenseren.

Kort gezegd: Red Bull moet fundamentele aero‑/chassisproblemen aanpakken voordat het weer om overwinningen kan meestrijden — en dat herstel kan, zoals de historie leert, tijd kosten.