Bearman kritisch: "Overtake-knop liet andere auto's op F2 lijken"

In dit artikel:

Op het semi-stratencircuit van Albert Park raakte Haas-coureur Oliver Bearman in een langdurig kat-en-muisspel verwikkeld met rookie Arvid Lindblad. Hoewel de twee regelmatig van positie wisselden, voelde Bearman zich twintig tot dertig ronden vastzitten achter Lindblad voordat hij hem uiteindelijk wist te passeren en als zevende finishte.

Zijn hoofdklacht richt zich op de nieuwe overtake- of boostfunctie: die levert volgens hem slechts een fractie voordeel (ongeveer een tiende van een seconde), terwijl je in de vuile lucht veel meer verliest. Bearman vergelijkt dat met vorig jaar, toen DRS veel effectiever was en inhalen sneller kon gebeuren; nu kost zo’n inhaalactie hem tientallen ronden waar het eerder een paar ronden had geduurd.

Tegelijkertijd genoot hij van de start, toen de boost hem over de rechte stukken deed vliegen. Maar overall stoort hem het strategische batterijgebruik: je moet precies timen wanneer je boost inzet en daarna weer opladen, waardoor het racen complex en volgens hem deels kunstmatig aanvoelt — een vergelijking met Formule E. Zijn kritiek sluit aan bij soortgelijke opmerkingen van Lando Norris over “kunstmatige” inhaalacties en de niet-lineaire winst/verlies op aangrenzende rechte stukken. Bearman: “Dat is geen racen, dat is Formule E.”