Alonso blikt terug op eerste F1-titel: "Geniet nu net zoveel als in 2005"

In dit artikel:

Fernando Alonso blikt twintig jaar later nog levendig terug op zijn eerste wereldtitel in 2005: het jaar waarin alles samenkwam. Volgens de tweevoudig wereldkampioen uit Oviedo was het voor het eerst dat hij bij een Grand Prix met de expliciete verplichting arriveerde om resultaten te halen — niet alleen punten. Waar eerdere seizoenen hem al naar poles en podiums hadden geleid, leverde 2005 voor het eerst een echt kampioenschapswaardige Renault op en viel alles “op zijn plek”.

Cruciaal voor het succes was een sterke seizoensstart: drie zeges en een podium in de eerste vier races bouwden een ruime puntenmarge op en veranderden de race-aanpak van het team. Alonso zag McLaren en vooral Kimi Räikkönen als zijn voornaamste tegenstanders: de McLaren bleek vaak iets sneller, maar kampte met onbetrouwbaarheid, waardoor Renaults consistentie — alle races uitrijden — hun sterkte werd. Michael Schumacher en Ferrari beschouwde Alonso dat jaar minder als directe bedreiging.

Ook de rol van teambaas Flavio Briatore benoemt Alonso als bepalend: Briatore hield continu het kampioenschapsoverzicht en maakte berekeningen om het team gefocust en gemotiveerd te houden, vooral zodra de voorsprong was opgebouwd. Een belangrijk moment was de Grand Prix van Frankrijk in Magny-Cours; winnen in eigen land met een Frans team en massale steun van het publiek gaf Alonso het gevoel dat het kampioenschap echt binnen handbereik lag.

Ondanks de druk — hij was destijds de jongste wereldkampioen ooit — zegt Alonso dat die spanning het jaar niet fundamenteel beïnvloedde. De herinnering aan 2005 voelt nog steeds levendig en wordt mede gevoed door de trouwe fans, die hem door goede en slechte jaren hebben gesteund, zelfs tijdens periodes buiten de Formule 1. Die loyaliteit en het plezier in racen verklaren volgens hem deels waarom hij ook twee decennia later nog actief is in de sport, nu bij Aston Martin.