Acosta: "Ik heb nooit vrienden gehad in de paddock, zo hoef ik met niemand rekening te houden bij het inhalen"

In dit artikel:

Pedro Acosta zegt dat hij KTM na zes seizoenen aan het einde van dit jaar verlaat omdat hij toe is aan een nieuwe uitdaging en de Oostenrijkse fabrikant hem onvoldoende perspectief op een echt competitieve MotoGP-motor kon bieden. De 22-jarige Spanjaard benadrukt dat KTM hem veel heeft gegeven en hem hielp kampioen te worden in Moto3 en Moto2, maar dat zijn geduld na drie jaar wachten op een doorbraak grotendeels op was. Als de fabriek dichter bij een winnende motor had gestaan, was hij mogelijk gebleven.

Acosta sprak na zijn vakantie in de Verenigde Staten, waar hij onder meer een NASCAR-race bezocht, over zijn laatste seizoen als KTM-kopman. De eerste seizoenshelft was zwaar door technische problemen. Hij werd daardoor geregeld geconfronteerd met frustratie en legde mislukte races aanvankelijk vooral bij zichzelf. Zijn trainer Carmelo Morales hielp hem inzien dat hij vaak meer van de motor vroeg dan die kon leveren. Dat leidde regelmatig tot crashes. Inmiddels accepteert Acosta dat een plaats in de top vijf soms het maximaal haalbare is; wanneer de motor wel competitief is, wil hij voor podiumplaatsen kunnen strijden. Ondanks de problemen stond hij dit jaar doorgaans dicht bij de top drie. Bij zijn terugkeer op Silverstone eindigde hij als vijfde.

Hoewel Acosta al vroeg grote successen boekte en in zijn vierde seizoen het MotoGP-niveau bereikte, noemt hij zichzelf niet succesvol. Zijn belangrijkste doel, winnen in de MotoGP, heeft hij nog niet bereikt. De voortdurende vergelijkingen met Marc Márquez hebben hem naar eigen zeggen niet zwaar belast. Hij leest weinig over zichzelf en vertrouwt op mensen die hem eerlijk feedback geven. Bovendien denkt hij dat hij sinds zijn overstap van Moto2 naar MotoGP aanzienlijk volwassener is geworden en verwachtingen beter kan hanteren.

Volgend seizoen rijdt Acosta voor het officiële Ducati-team, de huidige referentie in de klasse. Hij kijkt daar juist naar uit omdat hij geen excuses meer wil kunnen aanvoeren als de prestaties tegenvallen. In de Ducati-garage wordt Márquez zijn teamgenoot en belangrijkste referentie. Acosta zegt geen druk te voelen: Márquez bevindt zich volgens hem in het laatste deel van zijn carrière, terwijl hij zelf aan het begin staat. Hij verwacht tijd nodig te hebben om zich aan te passen aan de Italiaanse werkwijze en ziet het eerste jaar vooral als een periode om het ritme te vinden. Zijn contract geeft hem naar eigen zeggen minstens twee seizoenen om zich te ontwikkelen.

Acosta heeft veel bewondering voor Márquez, vooral voor diens mentale kracht en de manier waarop hij na zware blessures en een lange moeilijke periode terugkeerde aan de top. Tegelijkertijd verwacht hij niet meteen een herhaling van de machtsverhoudingen tussen Márquez en eerdere teamgenoten. Hij wil eerst ontdekken hoe de samenwerking in de praktijk uitpakt en benadrukt dat hij zonder verwachtingen naar Ducati komt.

De Spanjaard spreekt ook openhartig over zijn afstandelijke houding tegenover andere rijders. In de paddock heeft hij naar eigen zeggen nooit echte vrienden gehad en dat vindt hij niet erg: alle coureurs jagen op dezelfde droom, waardoor oprechte vriendschappen volgens hem moeilijk zijn. Afstand helpt hem bovendien om zonder scrupules de strijd aan te gaan. Hij mist in de huidige MotoGP de scherpe rivaliteiten uit het verleden, zoals die tussen Valentino Rossi en Max Biaggi of Rossi en Márquez.

Terugkijkend op zijn zware incident met Álex Márquez in Montmeló zegt Acosta dat zijn adrenaline en verwarring ervoor zorgden dat hij zich aanvankelijk delen van het ongeluk niet goed herinnerde. Hij vindt achteraf dat het mogelijk onverstandig was om de race na twee rode vlaggen opnieuw te starten. Na herstarts kunnen rijders hun concentratie verliezen, zoals ook bleek bij een later incident met onder anderen Johann Zarco en Francesco Bagnaia. Volgens Acosta moet veiligheid zwaarder wegen dan het idee dat de show altijd moet doorgaan: zonder rijders is er geen show.

Buiten de baan is Acosta wel bang voor grote insecten, maar tijdens het racen voelt hij geen angst. Vallen hoort volgens hem bij het vak dat hij sinds zijn jeugd beoefent en heeft hem nooit ervan weerhouden de volgende dag opnieuw op de motor te stappen. KTM zal hij vooral missen vanwege de menselijke relaties, al kijkt hij uit naar de nieuwe omgeving bij Ducati. Ook steunt hij de pogingen om MotoGP via meer fan- en sociale evenementen te laten groeien, omdat de sport in Spanje de brede zichtbaarheid van vroeger is kwijtgeraakt.